{"id":117,"date":"2024-08-29T08:04:03","date_gmt":"2024-08-29T07:04:03","guid":{"rendered":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/?page_id=117"},"modified":"2024-09-12T11:35:47","modified_gmt":"2024-09-12T10:35:47","slug":"over-roelant-oltmans","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/?page_id=117","title":{"rendered":"Over Roelant Oltmans"},"content":{"rendered":"\n

Roelant Oltmans:
\u2018Je leert enorm veel van topsport\u2019<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Het leven van Roelant Oltmans (1954) heeft altijd bol gestaan van de sport. \u201cIk herinner me hoe ik in de rustige straat in Nieuwer-Amstel waar ik geboren ben, voortdurend met een bal bezig was. In een centraal parkje waren we met veel kinderen uit de buurt altijd aan het voetballen of hockeyen.\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Roelant is een jaar of acht als hij lid wordt van hockeyclub Pinok\u00e9 in Amstelveen. \u201cEigenlijk was dat een vanzelfsprekendheid. Mijn zus van een jaar ouder speelde daar al, en ook mijn vader hield van het spelletje.\u201d Ook andere sporten zoals voetbal, tennis en honkbal, kruisen Roelants pad in zijn jeugdjaren maar hij blijft de hockey trouw.<\/p>\n\n\n\n

Op de HBS in Amstelveen bekwaamt Roelant Oltmans zich in de b\u00e8tavakken. \u201cTot aan mijn achttiende was ik er eigenlijk van overtuigd dat ik medicijnen zou gaan studeren net zoals veel van mijn familieleden. Mijn oma was een bekende kinderarts en mijn opa en twee ooms waren huisarts van beroep. Mijn vader was de enige die een andere weg was gegaan, hij verdiende zijn sporen in de uitgeverij.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

ALO<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Arts wordt Roelant echter nooit. In zijn eindexamenjaar moet hij, mede door de eventuele dienstplicht die boven zijn hoofd hangt, zijn kansen afwegen. \u201cAls sportman wilde ik naar de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO). Ik besloot een kans te wagen, want anders zou ik in dienst moeten, en daar had ik weinig trek in. In die tijd was de toelating voor de ALO enorm zwaar, en was dat een traject waar kandidaten zich lang op voorbereidden. Ik had die tijd niet, maar besloot mij in het toelatingsproces te gooien, met een kans van ongeveer \u00e9\u00e9n op tien dat het iets zou worden.\u201d Het blijkt inderdaad een zwaar traject met uitdagingen uit alle takken van de sport. \u201cTegen alle verwachtingen in werd ik aangenomen. Super. Als ik iets in die tijd heb geleerd, is dat als je iets \u00e9cht wilt, onder druk de juiste krachten vrijkomen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Op zijn veertiende in Heren 1<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ondertussen blijft Roelant tot zijn 26e<\/sup> hockeyen bij \u2018zijn\u2019 Pinok\u00e9, waar hij op zijn veertiende al debuteerde in Heren 1. \u201cWeggaan deed je gewoon niet, ook al waren er aanbiedingen vanuit andere steden. Ik bleef loyaal aan mijn club.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Pinok\u00e9 zorgt er ook voor dat de fanatieke hockeyer trainersopleidingen kan volgen. \u201cUiteindelijk heb ik de hoogste opleiding voor hockeytrainers met goed gevolg afgemaakt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

In het eerste herenelftal van Pinok\u00e9 speelt Roelant in die jaren vanwege zijn goede spelinzicht niet op een vaste plek. \u201cIn het veld was ik een manusje van alles, ik heb op alle plekken gestaan. Heren 1 speelde toen in de overgangs- en promotieklasse. Net onder het hoogste niveau.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Blessure<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Op zijn 26e<\/sup> maakt een achillespeesblessure het hockeyen voor Roelant onmogelijk. \u201cMaar dat niet alleen. Omdat ik gymdocent was, kon ik een half jaar mijn vak niet goed uitoefenen. Toen heb ik besloten dat de belasting die het tophockey van mijn lichaam vroeg, te veel was, en ben ik mij helemaal op het coachen gaan richten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De rij clubs waar Roelant Oltmans training geeft is lang. Scheybeeck in Beverwijk, De Reigers in Hoofddorp, de Hilversumse Mixed Hockeyclub. \u201cBij deze clubs trainde ik in de tijd dat ik zelf nog speelde het eerste team of de top-jeugdteams.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

LOHC<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Na het herstel van zijn blessure gaat hij aan de slag bij LOHC in Oegstgeest. \u201cDat was de tijd dat alle clubs voor het eerst op kunstgras gingen spelen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Qua leeftijd scheelt Roelant op dat moment weinig met de \u2018Leidse jongens\u2019 in de groep. \u201cToch ging dat heel goed. Ik wist wanneer ik mijzelf \u00edn de groep of juist er buiten moest zetten; wanneer ik streng moest zijn, en wanneer ik een aai moest geven.\u201d Het Heren 1-team van LOHC krijgt de wind in de rug met de nieuwe coach. \u201cIn twee jaar tijd zijn we tweemaal gepromoveerd. Van de Eerste Klasse naar de Overgangsklasse, en vandaar de Hoofdklasse in.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Spelers uit die tijd, die nog steeds vrienden met Roelant zijn, noemen de menselijke maat waarmee hij coachte, en het tactische inzicht. \u201cHij begrijpt de kaders, en weet precies wie, wat en hoe in de wedstrijd.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Roelant kijkt met veel plezier terug op die tijd. \u201cAls ongetrouwde docent lichamelijke opvoeding stond mijn hele leven in het teken van de sport. Als ik om vier uur op school klaar was, reed ik door naar de hockey om training te geven, en het weekend vulde zich met wedstrijden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Kampioen met vleugels<\/strong><\/p>\n\n\n\n

E\u00e9n wedstrijd staat hem nog helder voor de geest. \u201cMet LOHC moesten we op de allerlaatste wedstrijddag tegen de HBS uit Den Haag spelen. Met veel lef hebben we toen tien minuten voor tijd een extra spits op het veld gezet die nog scoorde ook en ons kampioen maakte. Geweldig!\u201d<\/p>\n\n\n\n

In diezelfde tijd, oktober 1982, brandt het clubhuis van LOHC af. \u201cDat was schrikken. We hebben een tijd niet thuis kunnen spelen, maar de narigheid bracht ook veel saamhorigheid. Uiteindelijk werd dit een nieuw begin om ook op kunstgras te gaan spelen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u201cWe hadden vleugels in die tijd. We waren als LOHC \u2018gewoon\u2019 een studententeam, maar kwamen op een hoog niveau te spelen. Dat was echt nieuw, want veel spelers waren gewend lekker de kroeg in te gaan na, of soms zelfs v\u00f3\u00f3r, een wedstrijd. Doordat we zo hoog speelden, en dus aan topsport deden, kon dat echt niet meer. Heren 1 moest als topsporters gaan leren leven.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Mede doordat overal op kunstgras werd gespeeld, professionaliseerde de sport. \u201cEr gebeurde veel in die tijd, en het was nieuw dat wedstrijden zo goed als nooit meer werden afgelast.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Succes<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het trainerssucces bij LOHC ontgaat andere topclubs in Nederland niet.<\/p>\n\n\n\n

\u201cLOHC handhaafde zich in mijn derde seizoen moeiteloos in de Hoofdklasse, en daarna werd ik door Bloemendaal gebeld.\u201d Het was het begin van nog veel meer succes. Met Bloemendaal Heren 1 won Roelant viermaal de landstitel in vijf jaar tijd. Bovendien veroverde hij met zijn mannen tweemaal de Europacup 1. \u201cBijzonder om zoveel te winnen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Oranje<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het succes blijft om Roelant heen hangen. In 1989 gaat hij de Nederlandse hockeyvrouwen coachen, en met dit Oranjeteam wordt hij in 1990 in Sydney wereldkampioen.<\/p>\n\n\n\n

Lachend: \u201cEn al die tijd was ik nog steeds in dienst van het Stedelijk Gymnasium in Leiden als gymdocent. Van hen kreeg ik buitengewoon verlof om onze nationale hockeydames te trainen! Als ik had gewild, had ik gewoon terug kunnen keren als gymleraar.\u201d Een mogelijkheid die misschien soms niet eens zo onrealistisch was. \u201cIk was echt heel veel van huis in die jaren. In de zomer van 1990 werd mijn zoon twee, maar ik zat in Australi\u00eb. We moesten als gezin vaak offers brengen, maar dat maakten we altijd goed door bijvoorbeeld met de kerst twee weken met elkaar helemaal weg te gaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Na 1990 zit het Nederlandse hockey in een kleine dip. \u201cDe Olympische Spelen van 1992 liepen uit op een teleurstelling.\u201d Ook daarna volgen geen grote prijzen.<\/p>\n\n\n\n

Roelant Oltmans is inmiddels overgestapt van de dames naar de Oranjeheren, en richting de Olympische Spelen van 1996 gaat het weer bergopwaarts. In Atlanta wordt hij olympisch kampioen met zijn gouden herenteam met daarin hockeysterren als Floris Jan Bovelander, Marc Delissen en Teun de Nooijer.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Fonds<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dat is ook het moment dat de gemeente Oegstgeest het Roelant Oltmans Fonds in het leven roept als eerbetoon aan de Oegstgeester coach. \u201cEcht een heel mooi gebaar, en fijn dat we inmiddels heel veel jonge Oegstgeester sporters hebben kunnen stimuleren om het beste uit hun sportcarri\u00e8re te halen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Succes<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ook na 1996 volgen er successen. Roelant is erbij als coach wanneer de hockeyheren in 1998 wereldkampioen worden. Als de heren hun \u2018gouden trucje\u2019 in 2000 nogmaals overdoen bij de Spelen in Sydney is Roelant er niet meer bij.<\/p>\n\n\n\n

Hij gaat aan de slag als algemeen directeur van NAC. Na een vierjarig avontuur (\u2018het was een leuke tijd, maar als hockeyer tussen de voetballers bleef het lastig\u2019), gaat Roelant als trainer weer terug naar een hockeyclub. Klein Zwitserland in Den Haag dit keer.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Buitenland<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cToen kwam daar een mooie aanbieding om als bondscoach voor Pakistan aan de slag te gaan. Dat lijkt een hele stap, maar ik heb over dit soort aanbiedingen nooit lang na hoeven denken. Hockey zit in Pakistan, net als in India, echt in het DNA. In mijn jeugd waren dit landen die tot de wereldtop behoorden.\u201d Bij de Olympische Spelen van Athene weet hij met zijn team een vijfde plaats te behalen. Een prima resultaat.<\/p>\n\n\n\n

In 2005 komt Roelant terug naar Nederland om voor de Koninklijke Nederlandse Hockeybond (KNHB) als technisch directeur aan de slag te gaan. \u201cEen mooie, maar intensieve periode. In die jaren, in 2007, werden we met de mannen Europees kampioen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Naast zijn baan als trainer van de Larensche Mixed Hockey Club wordt Roelant Oltmans in 2008 prestatiemanager bij NOC*NSF. \u201cSuper om in aanloop naar de Olympische Spelen van 2012 in Londen samen na te denken hoe we als Nederland in de top 10 van de ranking konden komen door de juiste ondersteuning te bieden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zijn taak is nog niet klaar bij het NOC*NSF als in 2012 een bijzondere aanbieding voorbijkomt. \u201cOf ik \u2018performance director\u2019 wilde worden voor de Indiase hockeybond. Een prachtige, eervolle kans die ik met beide handen aangreep.\u201d Naast dat hij bondscoach is, moet hij ook in de breedte het Indiase hockey naar een hoger niveau tillen.<\/p>\n\n\n\n

Na India volgen in 2017 Pakistan en in 2018 Maleisi\u00eb. \u201cDaar zat ik toen wereldwijd de coronapandemie uitbrak. Vreselijk om daar zo alleen te zitten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Bij zijn terugkeer in Nederland is Roelant nog twee jaar coach bij topclub Kampong in Utrecht.<\/p>\n\n\n\n

In de zomer van 2023 is de cirkel rond als Roelant tekent voor de functie van technisch adviseur \/ assistent coach bij LOHC. \u201cSuper dat ik nu op loopafstand van mijn werk woon. Daar geniet ik van. Ik zal als hockeycoach of sportadviseur heus nog wel eens de wereld overvliegen, maar ik ben blij dat ik in principe dicht bij mijn lieve vrouw Milou, die hier in het dorp lesgeeft op de Montessorischool, kinderen en kleinkinderen ben. We wonen hier al sinds 1988.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Talent herkennen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cDoor de jaren heen heb ik geleerd om sportief talent te herkennen. Talent is niet alleen hoe hard iemand rent op het veld, maar met name wat het lerend vermogen van een persoon is. Hoe snel verwerk je informatie, en hoe lang doe je erover om bepaalde skills je eigen te maken? Als iemand nog maar kort in de sport bezig is, en snel dingen oppikt, laat het talent zich goed zien.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Roelant vindt het van belang dat talent gezien wordt. \u201cHet valt op als een jonge sporter er veel voor over heeft om hogerop te komen. Als ze daarnaast ook lerend vermogen hebben en inzicht, techniek en persoonlijkheid laten zien, moet je dat stimuleren!\u201d<\/p>\n\n\n\n

Hij is daarom erg blij dat het Roelant Oltmans Fonds bestaat. \u201cIk weet nog hoe leuk ik het vond dat wethouder Hilbert Kamphuijzen in 1996 aan mij vertelde dat ze het fonds op gingen richten om lokaal talent te stimuleren. We kunnen als fonds iets betekenen voor jonge sporters die de volgende stap willen maken.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Topsport<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Roelant is een groot beijveraar van \u2018een gezonde geest in een gezond lichaam\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\u201cJe leert zoveel van topsport; de euforie, de teleurstellingen, het samenwerken, het omgaan met anderen. En zelf ben je als sporter vaak de enige die kan bepalen hoe ver je komt. Het is ontzettend leuk om dat te zien gebeuren bij jongeren. Ik ben er trots op dat sporters soms wel tien jaar bij ons komen, en wij hen verder kunnen helpen.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Roelant Oltmans:\u2018Je leert enorm veel van topsport\u2019 Het leven van Roelant Oltmans (1954) heeft altijd bol gestaan van de sport. \u201cIk herinner me hoe ik in de rustige straat in Nieuwer-Amstel waar ik geboren ben, voortdurend met een bal bezig was. In een centraal parkje waren we met veel kinderen uit de buurt altijd aan […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/117"}],"collection":[{"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=117"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/117\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":362,"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/117\/revisions\/362"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/roelantoltmansfonds.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=117"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}